Recesja znieczulona #FELIETON (Po koronawirusie w Wielkiej Brytanii będzie kryzys)

  • 04.07.2020, 18:18
  • Wiktor Moszczyński

Podziel się:

Oceń:

Recesja znieczulona #FELIETON (Po koronawirusie w Wielkiej Brytanii będzie kryzys) Photo on Visualhunt.com
Można by powiedzieć że, jak wiele innych krajów, Wielka Brytania jest obecnie objuczona całą paczką kryzysów które podniecają jej mieszkańców ze zmiennym nasileniem.

Raz dominuje sprawa braku szacunku dla praw i powagi osób o czarnej skórze.

Przez dwa tygodnie trwały masowe i emocjonalne demonstracje pod hasłem „Black Lives Matter” po tragicznej śmierci czarnego aresztanta w Minneapolis.

Zdejmowano z cokołów a nawet topiono posągi osiemnastowiecznych filantropów którzy obdarzali lokalne społeczeństwa owocem swoich majątków zbitych na handlu czarnymi niewolnikami, a inni demonstrowali w obronie pomników imperialnych celebrytów jak Baden Powell czy Winston Churchill.

To znowu część tzw. „progresywnej” ludności wskoczyła w medialną wojnę starszych nieco feministek z szermierzami o prawa transwestytów które podniecają z kolei o wiele młodszą „generację Z”.

Inni żyją wciąż, i słusznie, obawą przed nadchodzącą katastrofą klimatyczną, gotowi znów wskoczyć na pierwsze skinienie w szranki manifestujących ekologów.

A wszystko podlega powszechnemu roztrzęsieniu wynikającego z pandemii Covid 19 które uśmierciło już 43 tys. Brytyjczyków, a pół miliona ludności na całym świecie, z tym że Światowa Organizacja Zdrowia zapowiada że najgorsze jeszcze przed nami.

 

W wielu stanach amerykańskich jak Texas czy Kalifornia zarażenie wraca i lockdown ponowny też.

W Wielkiej Brytanii miasto Leicester jest zmuszone powstrzymać otwarcie szkół, sklepów i usług i będzie chyba pierwszą z wielu takich miast.

Dopiero gdzieś tam dalej na widnokręgu ujawnia się widmo jeszcze większej katastrofy.

Jest to groźba powszechnej światowej recesji która odbije się masowym bezrobociem w państwach zachodnich, a głodem w trzecim świecie.

Jest to zanik światowej produkcji który, według tygodnika „Economist”, ma wynosić w tym roku £9.6 trillionów na świecie.

 

To wynosi połowę zeszłorocznego długu publicznego Stanów Zjednoczonych.

Ta groźba przeraża uświadomionych ale jak dotychczas jeszcze nie podnieca tak bardzo media społeczne.

Jeszcze ludzie w Wielkiej Brytanii nie maszerują ulicami w sprawie bezrobocia tak jak w sprawie praw mniejszości.

Wszelkie znaki nadchodzącej katastrofy ekonomicznej już są widoczne w Wielkiej Brytanii.

Walka z wirusem spowodowała dotychczas bezrobocie u 2.8 milionów pracowników.

 

Zapowiedzi nowych cięć w budżetach większych firm mogą powiększyć tą sumę w sierpniu do 3.8 milionów.

To jest większa cyfra niż w latach pani Thatcher kiedy ulicami maszerowały wielotysięczne rzesze.

Litania zwolnień już się zaczęła.

British Airways która w kwietniu straciła 94 proc. swoich lotów zapowiada zwolnienie 12 tys. pracowników, Virgin Atlantic i Ryanair zwalniają każdy po 3 tys., a Easyjet 4.5 tys.

Swissport organizujący usługi bagażowe na lotniskach brytyjskich zwalnia 4.5 tys.

Heathrow Airport zapowiada że 25 tys. może stracić pracę w tym roku.

Nie pomogły idiotyczne zarządzenia rządowe o kwarantannie dla osób przylatujących tu z krajów z o wiele niższym stopniu zarażenia jak Francja, Hiszpania, Polska czy Grecja. Capita, która jest właścicielem British Gas i innych usług państwowych, zwalnia 5 tys.

 

W kwietniu wyprodukowano tylko 197 samochodów w Wielkiej Brytanii, a w maju 5334.

W maju produkcja samochodów w Wielkiej Brytanii spadła o 95 proc. w porównaniu z majem 1919 roku.

Nic więc dziwnego że Rolls Royce zwalnia 3 tys., Bentley 1 tys. a Jaguar Land Rover 1.1 tys.

Intu Products, właściciel 17 największych arkad sklepowych jak wschodnio londyński Lakeside czy Trafford Centre w Manchesterze, zbankrutował z długami wynoszącymi 4.6mld funtów.

Zagraża to stratą pracy dla 100 tys. pracowników.

Royal Mail zwalnia 2 tys. pracowników biurowych.

Koleje prywatne wożą już tylko 10 ptoc. swoich normalnych pasażerów.

Mogą kontynuować tylko dlatego że specjalna umowa awaryjna gwarantuje im rządowe wsparcie do września, ale większość firm dało znać że wcale nie chce potem utrzymać swoje terytorialne koncesje i woli „zwrócić klucze”.

 

Wciąż jeszcze nie mogli rozpocząć pracy w hotelach, siłowniach, basenach, centrach konferencyjnych, teatrach, salonach manikiurzystów czy w obsłudze przy meczach sportowych.

Niejasna przyszłość teatrów trwająca aż do następnego roku jest szczególnie dotkliwa i tworzy nieobliczalne straty kulturalne.

Nawet wielu samorządom grozi bankructwo.

Nie wszędzie informacje były tak złe.

W pewnych sektorach gospodarki nastąpiło nawet ożywienie.

Sprzedaż rowerów rekreacyjnych i rowerów elektrycznych podwoiła się.

 

Sprzedaż żywności w Tesco wzrosła o 8.7 proc. od marca do maja, a w Sainsbury o 12 proc. od kwietnia do czerwca.

Brali nowych ludzi do pracy.

Ale nawet oni przypominają że nadchodzi okres recesji i że przy zmniejszonych budżetach rodzinnych nastąpi ostra konkurencja między sklepowa w cenach co zmniejszy ich dochody.

I rzeczywiście nadchodząca recesja najbardziej uderzy biedniejsze rodziny.

Według Institute of Fiscal Studies 80 proc. tych w grupie 10 proc. najniżej zarabiających albo już straciło pracę albo nie będzie mogło pracować w domu zdalnie.

 

Nawet gdzie wielkie firmy usługowe w City, czy biura ubezpieczeniowe czy agencje nieruchomości widzą możliwość pracy będą coraz bardziej opierać się na pracownikach pracujących w domu.

Na tym zaoszczędzi pracownik który nie musi codziennie dojeżdżać do pracy drogim transportem publicznym i zaoszczędzi firma która nie potrzebuje tak dużej przestrzeni w swoim biurze, nawet biorąc pod uwagę rozmieszczenie pracowników w odstępach 2-metrowych.

Według Lloyds Bank 70 proc. tych co pracowało z domach w czasie kwarantanny woli dalej pracować u siebie, a 57 proc. nie chce już pracować w mieście.

Lloyds of London spodziewa się że tylko 25 proc. z ich 850 pracowników wróci pracować do głównej siedziby na Lime Street i ta sama proporcja wróci z ich około 4 tys. niezależnych maklerów i agentów ubezpieczeniowych.

Dlatego tworzą wirtualną salę dla tych firm która zacznie pracować od sierpnia.

 

Zagrożona jest masowa spekulacyjna konstrukcja biurowców w centrum wielkich miast.

Zakończą się budowy obecnych nowych wieżowców ale nie mają zapewnienia że uzyskają lokatorów.

Natomiast nie ukażą się już chyba zaplanowane architektoniczne arcydzieła w Londynie jak Trellis i Diamond.

Właściciele nieruchomości komercyjnych, a nawet zwykli gospodarze domów mają zagrożony dochód wynikający z możliwości bankructwa czy zubożenia swoich lokatorów osobistych i komercyjnych.

Dla przykładu, konglomerat kawiarniany Pret a Manger ostrzegł że może swoim licznym gospodarzom zapłacić tylko 30 proc. czynszu należne za czerwiec.

 

Przy zaniku pracowników w centrach wielkich miast zagrożone są równie usługi dla tych firm, łącznie z transportem, kawiarniami, sklepami czy fryzjerami.

Według Office of National Statistics niemal połowa brytyjskich przedsiębiorstw albo przestaje inwestować albo ukróciła znacznie wydatki kapitałowe.

44 proc. z nich przyznało się że mają mniej niż 6 miesięcy rezerw finansowych po czym grozi już zamknięcie firmy.

To że nie odbywają się przy takiej groźbie masowe demonstracje i zaburzenia społeczne wynika z podwójnego znieczulenia.

Z jednej strony giełdy światowe optymistycznie poddają się hossie licząc na to że centralne banki będą ratować każdą firmę zagrożoną.

Oceniają ceny udziałów na wysokości 85 proc. cen styczniowych.

 

Międzynarodowy Fundusz Monetarny ostrzega jednak że istnieje „ostra rozbieżność między oceną ryzyka w rynkach finansowych a perspektywami gospodarczymi.”

Gdy nagle powróci pandemia, czy nastąpi inny nagły kryzys polityczny czy gospodarczy, ten optymizm pryśnie i może zakończyć się krachem przypominającym krach Wall Street w roku 1929.

Drugim powodem znieczulenia wynika z rządowej inicjatywy ofiarowania płatnych urlopów (furlough) gdzie rząd płacił 80 proc. zarobku dla pracowników których nie można było zatrudnić w czasie lockdownu.

Ten system chronił 8 milionów pracowników kosztem 14 mld funtów miesięcznie.

Również rząd ofiarował 26 mld funtów w pożyczkach dla biznesów aby pomóc w przepływie gotówki.

Firmom odkładano również obowiązki płacenia podatków czy dodatków do narodowego ubezpieczenia zdrowia.

Ale w sierpniu firmy będą już musiały stopniowo dopłacać do kosztu urlopów a w listopadzie wszelka dotychczasowa pomoc już się skończy.

 

A potem przepaść.

Ta dotychczasowa pomoc była koniecznym znieczuleniem aby ułatwić przedsiębiorstwom i mieszkańcom Wielkiej Brytanii przetrwanie najostrzejszego ataku pandemii.

Zagrożenie jest tymczasowo osłabione ale zapaść gospodarki sterczy przed nami.

Minister finansów Rishi Sunak przygotowuje nowy pakiet inwestycji w infrastrukturę na lipiec pod hasłem „Projekt Pośpiechu”.

W planach mają być inwestycje z wyraźnym podłożem ekologicznym, kierowane w nowe domy, szpitale, szkoły, drogi, modernizację kolei i samochody elektryczne.

Premier Boris Johnson nazywa to szumnie „buduj, buduj, buduj”.

Jest to ruch w odpowiednim kierunku ale opozycja chce aby rząd sięgnął dalej i przygotował budżet antyrecesyjny pod hasłem „praca, praca, praca” z kontynuacją przez szereg lat w sektorach jak turystyka czy przemysł samochody.

Chce zabezpieczyć dochody pracowników i kierować produkcję w kierunku zgodną z polityką klimatyczną.

Uważa sam rynek prywatny nie podoła w ratowaniu gospodarki.

Jak długo nie ma inflacji a procenty bankowe pozostają niskie tak długo opłaca się zapewnioną pomocą rządową utrzymać gospodarkę i ratować obywateli przed upokarzającym ubóstwem i bezrobociem z powodowanym przez walkę z pandemią.

Wiktor Moszczyński

Komentarze (1)

Dodanie komentarza oznacza akceptację regulaminu. Treści wulgarne, obraźliwe, naruszające regulamin będą usuwane.

Wysyłając komentarz akceptujesz regulamin serwisu WielkaBrytaniaOnline.co.uk , który jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
abc
abc 12.07.2020, 06:07
Czy ktoś może przetłumaczyć ten bełkot na polski?

Pozostałe