Boris Johnson zagrał va banque i wygrał wszystko

  • 16.12.2019, 15:30
  • Wiktor Moszczyński

Podziel się:

Oceń:

Co prawda uzyskał tylko 43 proc. głosów przy frekwencji 67 proc. wyborców ale zdobył absolutną większość w parlamencie, a jego przeciwnicy w Partii Pracy i w partii Lib-Demów ponieśli druzgocącą klęskę.

Wszyscy jego niezależni pro-europejscy kandydaci też stracili mandaty poselskie.

Mimo braku zaufania wykazanego w sondażach co do jego prawdomówności, mimo swoich klaunowskich wybryków i gaf, i mimo unikania udziału w debatach telewizyjnych, elektorat angielski i walijski, a szczególnie wśród głosów robotników w północnych okręgach tradycyjnie labourzystowskich, zaufał jemu bardziej niż przywódcy Partii  Pracy, Jeremiemu Corbynowi, i to ostatecznie zaważyło na jego zwycięstwie.

W ten sposób okręgi które najwięcej straciły w czasie dziesięciolecia zaciskania pasa przez Torysów teraz obdarzyły ich swoimi głosami, wciąż zwalając winę za ich niedolę na Unię Europejską.

Elektorat przekonał się do Johnsona na tyle że uważa, że on Brexit wreszcie przeprowadzi, że Wielka Brytania wyjdzie ostatecznie z Unii Europejskiej w trzy lata po referendum, a co będzie potem, to że się jeszcze okaże.

Elektorat nie kupił kosztownych obiecanek Corbyna ani jego niezdecydowaną postawę w sprawie Brexitu i obdarzył go historycznie najniższym zaufaniem dla szefa opozycji od czasu powstania sondaży.

Partia Pracy otrzymała 32 proc. poparcia tracąc 55 mandatów i uzyskała najniższe poparcie wyborcze od roku 1935.

Przy licytacji na niepopularność i na braku wierzytelności, Corbyn znacznie prześcignął Johnsona.

Dlatego Johnson mimochodem uzyskał podobnie wysokie poparcie do tego, którego niemal 50 lat temu uzyskała pani Thatcher po zwycięstwie w Falklandach.

Nic dziwnego że niektórzy zwycięzcy kandydaci konserwatywni osobiście dziękowali Corbynowi za jego wkład w ich zwycięstwo.

Ze względu na zakończenie niepewności w sprawie Brexitu funt zyskał na wartości po ogłoszeniu wyników ale przywódcy w świecie biznesu nie są zachwyceni tym zwycięstwem bo woleliby aby Wielka Brytania pozostała w Unii.

Będą naciskać na rząd aby postarał się trzymać jak najbliżej umowy celnej i przepisów unijnych lecz nadchodząca wojna domowa w Partii Pracy i wynikająca z tego słabość partii opozycji w parlamencie może utrudnić wywieranie nacisku na rząd aby utrzymał paralele z unijnymi regulaminami.

Johnson będzie odporny na wszelkie naciski ale jego zwycięstwo oznacza, że nie będzie też uzależniony od fanatyków twardego Brexitu we własnej partii.

Przed końcem stycznia zatwierdzi wyjście z Unii ale w lutym przeprowadzi czystkę we własnym gabinecie i nie jest wykluczone że postara się uzyskać poparcie od rozsądniejszych doradców niż ci którzy dotychczas jego sterowali.

Musi zacząć wprowadzać nowe inwestycje w szkolnictwie, służbie zdrowia i w rozszerzeniu ilości policjantów zapowiedziane w wyborach, załagodzić konfrontację ze Szkocją, która będzie dążyła do niepodległości, uregulować niejasne rozwiązanie umowy unijnej w Północnej Irlandii i rozpocząć negocjacje o umowy handlowe zarówno z Unią i ze światem zewnętrznym, a szczególnie ze Stanami Zjednoczonymi.

Pytania zostają na które dotychczas nie było odpowiedzi bo nowy premier kierował się dotychczas interesem swojej Partii, a przed wszystkim działał na korzyść swojej własnej kariery.

Po tym zwycięstwie Johnson, uwolniony od nacisków zewnętrznych, będzie mógł działać bardziej zgodnie z interesem państwa.

Kierując się własną oceną, własnym doświadczeniem i własnymi uprzedzeniami, może ujawnić nową osobowość.

Jako były burmistrz Londynu wykazał swoje liberalne, tolerancyjne, społecznie scalające oblicze i to może teraz wykazać ponownie.

W tej sytuacji nie można wykluczyć że ewentualny Brexit zmięknie, stosunki z Unią mogą być porównywalne do norweskich a umowa z USA nie podważy potrzebę europejskich regulaminów chroniących środowisko i prawa robotników.

Pozostaje wciąż znak zapytania dotyczący przyszłej polityki imigracyjnej i przyszli przyjezdni, np. z Polski, nie będą podzielać uprzywilejowanego statusu Polaków przebywających tu obecnie.

Natomiast Polacy tu zamieszkali, o ile załatwią dla siebie status osiedleńczy przed końcem roku 2020, będą mogli liczyć jeszcze na ochronę prawa unijnego na najbliższe siedem lat dla siebie i dla swoich rodzin.

Nie będzie jednak łatwo.

Mogą walczyć jeszcze z przepisami Home Office, a wielu zazna coraz większej dyskryminacji.

Czy Johnson zareaguje na to jak multikulturalny Johnson londyński, stojący w ich obronie, czy jako Johnson Brexitowski kwestionujący ich rzekome przywileje, tak jak wypowiadał się w trzy dni przed końcem wyborów? 

Teraz trzeba będzie mu to skonfrontować aby uzyskać wyjaśnienie co  do jego przyszłych stosunków do praw obecnych obywateli unijnych.       

Wiktor Moszczyński

Komentarze (0)

Dodanie komentarza oznacza akceptację regulaminu. Treści wulgarne, obraźliwe, naruszające regulamin będą usuwane.

Wysyłając komentarz akceptujesz regulamin serwisu WielkaBrytaniaOnline.co.uk , który jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.

Pozostałe